867. Það var fyrir nokkrum dögum síðan að manni nokkrum varð laus höndin í byggingarvöruversluninni Bauhaus. Ekki þó með þeim hætti að hann veittist að neinu öðru fólki sem þarna var statt, heldur réðist hann að brunaboða þeirrar gerðar sem er svo algeng á slíkum stöðum, þ.e. rofa sem er inni í litlum kassa með gleri yfir og er tengdur bjöllu. Maðurinn braut glerið og ýtti á rofann. Ekki var þó neinn eldur laus og ekki er vitað hvað manninum gekk til með háttalaginu. En þá fór ferli í gang sem erfiðara reyndist að stöðva en koma af stað. Bjallan glumdi og sjálfvirkt aðvörunarkerfi fór í gang og svolítið tölvuleg karlmannsrödd leiðbeindi viðskiptavinum samkvæmt forritaðri áætlun nokkurn vegin á eftirfarandi leið.

"Viðskiptavinir athugið; það er eldur laus í byggingunni.  Skiljið eftir kerrurnar og fylgið leiðbeiningum starfsmanna ."

Fólk staldraði við, horfði forviða í kring um sig og hélt síðan áfram eins og ekkert hefði í skorist. Enginn sýndi þess merki að til stæði að hætta við verslunarleiðangurinn, hvað þá að fara eitthvað að flýta sér út.

Önnur rödd heyrðist þá í hátalarakerfinu sem var greinilega að reyna að ná sambandi við starfsmann.

"Logi er beðinn að svara í símann".

Fljótlega uppgötvaðist þó að enginn eldur var neins staðar laus, en illa gekk að stöðva tölvuröddina og hélt hún lengi áfram að aðvara viðskiptavini milli þess sem leitað var logandi ljósi að honum Loga sem virtist vera ákaflega seinn til svars.

866. Í hinum norrænu goðafræðum er þrumuguðinn Þór sem einnig er kallaður Ása-Þór eða Öku-Þór, sagður eiga nokkra dýrgripi sem einkenna hann. Fyrst má nefna vagn sem hann ferðaðist á, en hann var dreginn af tveimur höfrum sem hétu Tanngrisnir og Tanngnjóstur. Á ferðum sínum hafði Þór þá oft til kvöldverðar, en safnaði svo beinum þeirra saman eftir matinn og vígði þá síðan til lífs á ný með hamri sínum. Vagninum ók hann um himininn og það fylgdu honum þá bæði þrumur og eldingar.

-

Ekki veit ég hvort verk það sem myndin er hér að ofan hefur verið orðið fyrir niðurskurðarhníf Jóhönnu Sig. og Steingríms J., en ég fæ ekki betur séð að hafurinn sé nú aðeins einn. Það er svo annað mál að það vekur örugglega eftirtekt þeirra sem fram hjá fara og hefur eflaust einnig alla burði til að lífga upp á umhverfið þar sem mér þykir líklegt að því verði komið fyrir.

Og eins og einnig má sjá, þá stendur það við vélaverkstæði í Hafnarfirði á vagni sem merktur er "Straumsvík" sem hlýtur því að gefa ákveðna vísbendingu um hver gæti tengst gerð þess, og miðað við áferð þess gæti það vel verið gert úr áli.

865. Hún Ásdís María Viðarsdóttir fór með sigur af hólmi í Söngkeppni framhaldsskólanna í gærkvöldi ásamt Oddi Inga Kristjánssyni, en þau kepptu fyrir MH. Þannig heyrði ég fréttina í útvarpinu í gærkvöldi, en var ekki alveg viss um að ég hafi heyrt rétt. Ég kveikti því á sjónvarpinu, notaði "I"  takkann til að galdra keppnina upp á skjáinn, og viti menn; þarna mátti sjá svo að ekki varð um villst að ég hafði heyrt rétt. Ásdís söng lagið Pink matter eftir Frank Ocean sem mér finnst reyndar ákaflega skrýtið lag og alls ekki það árennilegasta fyrir söngkonur sem eru að feta sín fyrstu spor.

-

Um Ásdísi er það að segja að hún vinnur með skólanum í Spúútnik í Kringlunni, en föt og fatatíska virðist tengjast genunum rétt eins og tónlistin, því Anna Sóley systir hennar rekur fataverslun við Stefansgade í Kóngsins Köben ásamt vinkonu sinni sem er fatahönnuður. Þá er ekki hægt annað en að minnast á bróðir hennar Arnar Inga Viðarsson sem spilaði með hljómsveitinni Moðhaus í músiktilraunum með ágætum árangri hérna um árið. Eftir nám í Tónlistarskóla FÍH þótti hann með efnilegri trommurum og er það reyndar enn, en undanfarið hefur hann verið við nám í Barcelona í grafískri hönnun. Ég prófaði að gúggla hann að gamni mínu og fékk 8.660 "results" sem segir auðvitað heilmikið.

En ástæðan fyrir þessum skrifum mínum um hana Ásdísi er að hún er frænka mín sem ég er ákaflega stoltur af. Reyndar er hún og hefur alltaf verið mjög mikil og góð frænka, dóttir Sæunnar systur minnar og Viðars Daníelssonar sem er Eyfirðingur innan "Akureyris". Um hana verður ekki annað sagt en að hún hefur alltaf verið uppátækjasöm, með ólíkindum ákveðin og stendur alltaf fast á sínu, hugmyndarík, listfeng, og svo mætti lengi telja og allt í plús. Hún hefur verið í tónlistrnámi um margra ára skeið, spilar m.a. á Celló og kassagítar, en hefur ofan á þetta allt saman englarödd sem á það þó til að breytast í eitthvað allt, allt annað og öðruvísi eins og kom svo glöggt fram í nýafstaðinni keppni.

Hún hljómaði eiginlega rétt eins og íslenska veðrið á umhleypingasömum degi.

-

Ásdís María, - rosalega er ég góður með mig núna fyrir að vera frændi þinn.

862. Það er kominn skírdagur og tími Bítlamessunnar nálgast. Aðstandendur hennar eru að tygja sig til norðurferðar og fregnir berast af því að forsala aðgöngumiða hefur tekið góðan kipp í gær og í fyrradag. Veðurspáin verður varla mikið hagfelldari og flest bendir til þess að bæði burtfluttir og nærsveitungar fjölmenni á staðinn, bæði skíðafólk og aðrir. Líklega verða einhverjir líka til þess að flýja umferðaröngþveitið í Hlíðarfjalli eins og dæmi eru til og færa sig um set. Þá er Skarðsdalurinn án nokkurs vafa langbesti og skynsamlegasti kosturinn. Það verður bæði gott og gaman að koma á heimaslóðir eins og alltaf.

-

En nokkur orð um Bítlana svona í leiðinni.

Þeir voru tíðir gestir á sjöunda áratugnum í óskalagaþáttum Ríkisútvarpsins og þá gjarnan nefndir Bresku bítlarnir til aðgreiningar frá hinni Keflvísku bítlahljómsveit Hljómum. Reyndar voru líka til Bravó Bítlar frá Akureyri sem unnu sér það til frægðar að hita upp fyrir Kinks í Austurbæjarbíói árið 1965, þá aðeins 12-13 ára gamlir. Þeir spiluðu líka á einum tónleikum hérna á Siglufirði, - líklega hafísárið 1965. Eftir þá tónleika biðu siglfirsku stelpurnar í röðum til að fá þá til að skrifa á handleggina á sér sem var eitthvað alveg nýtt og hefði aldrei komið til tals hjá heitustu dægurlagastjörnum þess tíma eins og Alfreð Clausen, Skapta Ólafs, Ragga Bjarna, Hauki Mortens og fleirum og fleirum. 

Og svo skulum við ekki gleyma Báu bítlunum sem æfðu uppi í risi í Æskó hér norður á Sigló, en það band sem varð því miður allt of skammlíft var skipað þeim. og haldið ykkur nú fast, - Friðfinni Haukssyni, Sigurði Blöndal, Bjössi Sveins og Róberti nokkrum Guðfinnssyni. Halli Gunni staldraði þar við um tíma, en strákarnir urðu að láta hann fara því hann kunni allt of mörg lög. Biggi Inga, sá sami og mun sitja við settið í Bátahúsi á morgun, mun einnig hafa komið lítillega við sögu í Bláu bítlunum undir það síðasta og Robbi þá gerst umboðsmaður sveitarinnar. Mér skilst að í þarna á Æskóárunum hafi orðið þau umskipti að Róbert Guðfinnsson hafi bæði hafið og lokið sínum tónlistarferli, en snúið sér að bissnessþættinum. Þetta mun hafa verið 1968 eða 69.

-

Nokkru áður eða um áramótin 1963-64 náðu Bítlarinr þeim áfanga að koma lagi í fyrsta sæti í Bandarríkjunum, en framan af hafði Ameríka svo gott sem hafnað bítlunum. Þeir þóttu rustalegir og ódannaðir, lögin þeirra kannski allt í lagi lesin af nótum, en textarnir allt að því dónalegir, eða í það minnsta allt of tvíræðir. Capitol sem hafði gert samning um útgáfu á bítlaefni í henni Ameríku, harðneitaði að dreifa efni þessarra bresku göndlarokkara til hinnar sakausu amerísku æsku. Sagan segir að umboðsmaðurinn Brian Epstein hafi hvatt John og Paul til að semja lag sem höfðaði sérstaklega til unga fólksins vestan hafs. Hún segir líka að þeir hafi orðið við því og útkoman hafi verið smáskífulagið I want to hold yur hand. En George Martin upptökustjóri þeirra segir hins vegar að sagan sé í raun tómt kjaftæði, en burtséð frá því þá stökk lagið nánast beinustu leið í fyrsta sæti í Ameríku og sat þar í sjö vikur.

Ýmislegt hefur eflaust haft áhrif og enn einu sinni hafa Bítlarnir eflaust verið á réttum stað á réttum tíma.

Hinn írskættaði John F. Kennedy hafði þá nýlega verið myrtur í Dallas í Texas og bandarríska þjóðin var enn í djúpum sárum eftir þá atburði. Forfeður hans höfðu flutt frá landinu hinum megin við Írlandshafið en austan þess stendur einmitt Liverpool fæðingarborg Bítlanna. Það mátti þess vegna með góðum vilja finna augljós tengsl milli Kennedy´s og Bítlanna.

I want to hold your hand var því eins og útrétt og sálargræðandi hönd huggunar yfir Atlandsála, vottur um samstöðu og hluttekningu, en í leiðinni ósk um styrk til handa bandarísku þjóðinni til að láta ekki bugast og halda ótrauð áfram.

Vestan hafs komu þeir fram í þætti Ed Sullivans og gerðu eins og fyrir þá var lagt, þ.e. að haga sér vel og halda sakleysislegri ímynd sinni barnslegri og hreinni. Sagt er að Ed hafi verið mjög kvíðinn fyrir þáttinn, en varpað öndinn léttar að honum loknum og sagt í heyranda hljóði að þeir væru sennilega ekki eins rosalegir og músikin gæfi til kynna þessir Bítlar. Þetta væru sætir, vel klæddir strákar sem sungu saklausa texta um þrá ungra manna um að fá að smeygja hönd sinni í lófa elskunnar sinnar og annað ekki.

Smáskífan seldist að meðaltali í 10.000 eintökum á klukkustund í New York City eingöngu þær sjö vikur sem hún var í efsta sæti Billboard og eftirleiðis stóðu bítlunum flestar dyr opnar upp á gátt vestra. Hver ætli summan sé af þeirri upphæð sé í íslenskum krónum að viðbættum verðbótum frá árslokum 1963?

-

En sjáumst við ekki bara í Bátahúsinu á föstudagskvöldið?

859. Þessa stórskemmtilegu uppsetningu má sjá á vefnum siglfirdingur.is. Hér er vissulega stórt spurt, en svarið fæst þó ekki fyrr en með vorinu. Eins og fram kemur stendur fyrir dyrum að halda spurningakeppni átthagafélaga sem rekja rætur sínar til margra og merkra staða víðs vegar um landið og án nokkurs vafa verður hún hin skemmtilegasta. Félögin sem taka þátt í keppninni eru: Árnesingafélagið, Átthagafélag Héraðsmanna, Átthagafélag Sléttuhrepps, Átthagafélag Strandamanna, Barðstrendingafélagið, Breiðfirðingafélagið, Dýrfirðingafélagið, Félag Djúpmanna, Húnvetningafélagið, Norðfirðingafélagið, Siglfirðingafélagið, Skaftfellingafélagið, Stokkseyringafélagið, Súgfirðingafélagið, Vestfirðingafélagið og Önfirðingafélagið. Keppnin sem verður haldin í Breiðfirðingabúð, hefst 28. febrúar og lýkur á síðasta vetrardag. 

-

En spurningin sem borin er fram getur þó varla talist út í hött þegar að er gáð og litið til fortíðar, því fordæmi eru fyrir því að Siglfirðingar hafi í raun stimplað sig inn sem mestu gáfumenn landsins. Það gerðist veturinn 1964-65 í geysivinsælum útvarpsþáttum sem útvarpað var á sunnudagskvöldum og nefndust "Kaupstaðirnir keppa". Birgir Ísleifur Gunnarsson og Guðni Þórðarson stjórnuðu þáttunum og leikarinn góðkunni Gunnar Eyjólfsson var kynnir. Keppnin var útsláttarkeppni og kepptu kaupstaðirnir þeirri röð sem hér segir:

18. nóv. 1964 Hafnarfjörður og Kópavogur.

29. nóv. 1964  Neskaupstaður og Seyðisfjörður.

13. des. 1964 Keflavík og Vestmannaeyjar. 

03. jan . 1965 Húsavík og Siglufjörður.

17. jan. 1965 Akranes og ísafjörður.

31. jan. 1965 Akureyri og Reykjavík.

14. febr. 1965 Hafnarfjörður og Neskaupstaður.

28. febr. 1965 Ísafjörður og Vestmannaeyjar.

14. mars 1965 Akureyri og Siglufjörður.

28. mars. 1965 : Hafnarfjörður og Vestmannaeyjar.

11. apríl. 1965 Sauðárkrókur og  Siglufjörður.

-

Þann 2. maí 1965 kl. 20.45 var svo komið að úrslitakeppninni milli Hafnfirðinga sem sigrað höfðu lið Vestmannaeyja og Siglfirðinga sem borið höfðu Sauðkræklinga ofurliði. Þar höfðu Siglfirðingar betur og sá sem þetta ritar gleymir ekki hinni rafmögnuðu spennu sem ríkti meðal bæjarbúa, enda orðinn næstum tíu ára og eyrun límdust hreinlega við útvarpið þegar þættinum var útvarpað.

Hið magnaða sigurlið Siglfirðinga: Frá vinstri eru Pétur Gautur Kristjánsson fulltrúi sýslumanns, Benedikt Sigurðsson kennari og Hlöðver Sigurðsson skólastjóri. Sérstaka athygli vekur auðvitað pípa Péturs sem hann skildi nánast aldrei við sig, en á þessum tíma þótti ekkert tiltökumál að reykt væri nánast hvar sem var. Í aðdraganda keppninnar er sagt að maður nokkur hafa átt erindi við Pétur á heimili hans. Hann fannst hvergi í fyrstu, en að lokum uppgötvaðist verustaður hans með þeim hætti að reykur sást liðast upp fyrir brúnina á risastórum bókastafla sem hann var á bak við. Mun þá Pétur hafa verið að undirbúa sig fyrir keppnina.

(Ljósmynd Steingrímur)

Í kjölfarið fylltust bæjarbúar auðvitað stolti yfir hinum frábæra árangri sinna manna og liðsmennirnir sem staðið höfðu sig svo vel, voru auðvitað ekkert annað en hetjur í augum þeirra sem heima sátu og hlustuðu spenntir á viðureignina. Þegar þarna var komið sögu hafði Benedikt kennt mér heila þrjá vetur í Barnaskóla Siglufjarðar og ég hafði alla tíð litið mjög upp til hans sem kennara, en eftir þetta breyttist hann í huga mér í eins konar hálfguð og vitsmunaveru sem var af einhverju allt öðru kalíberi en venjulegt gat talist. Auðvitað voru hinir keppendurnir settir í sama flokk, en Benedikt var sá eini þeirra sem ég þekkti vorið 1965. Það átti svo eftir að breytast í 12 ára bekknum þegar Hlöðver kenndi okkur krökkunum og við bárum svolítið óttablandna virðingu annars vegar fyrir honum sem skólastjóra og hins vegar fyrir gáfumanninum úr sigurliðinu.

-

Mogginn sagði svo frá þ. 14. maí 1965

Á SUNNUDAGSKVÖLD, 2. maí, lauk vinsælasta skemmtiþætti vetrarins: "Kaupstaðirnir keppa". Sigruðu þá Siglfirðingar Hafnfirðinga og urðu þar með sigurvegarar í þessari keppni og hljóta í verðlaun ókeypis flugfar til og frá Höfn, svo og uppihald þar í nokkra daga. Þessi kaupstaðakeppni er ein snjallasta hugdetta, sem þeir hafa fengið árum saman, útvarpsmenn. Hún hefur áreíðanlega glætt áhuga á útvarpinu vítt og breitt um landið, einkum meðal yngra fólks. Má þó segja, að efnið hæfði öllum aldursflokkum, sem útvarpsefni.

Ingvar Gí

-

Þjóðviljinn sagði líka frá úrslitunum sem var auðvitað ekkert undarlegt, því það má jafnvel halda því fram með ágætum rökum að hann hafi á vissan hátt átt sína fulltrúa í sigurliðinu.

Þjóðviljinn gerir þarna Pétur Gaut að Siglfirðingi í umsögn sinni eins og fram kemur í úrklippunni hér að ofan og auðvitað vildum við eiga hann eftir hina frábæru frammistöðu. Væntanlega hafa því fáir gert einhverja athugasemd við "eyrnamarkið". Hann var þó fæddur Seyðfirðingur, en ólst upp í Stykkishólmi og Hafnarfirði. Árin hans á Siglufirði voru ekki mjög mörg, því hann var þar fulltrúi sýslumanns á árunum 1961-1966 en flytur eftir það til Vestmannaeyja.

-

Gera má ráð fyrir að ekki hafi margir hlustað á fréttir, veðurfregnir og íþróttaspjall Sigurðar Sigurðssonar sem voru næstu liðir útvarpsins þetta kvöld, því sigurvíman hefur eflaust verið nokkra stund að renna af mönnum. En Siglfirðingar höfðu þó ekki yfirgefið þennan eina ljósvakamiðil landsins þetta kvöld, því dagskránni lauk með danslögum sem Heiðar Ástvaldsson valdi.

858. Það rata ekki allar fréttir "í fréttirnar", það hef ég upplifað og sannreynt nokkrum sinnum um dagana og þessi uppákoma er greinilega og svo sannarlega ein af þeim. Sennilega hafa allir fréttaöflunarmennirnir verið steinsofandi  kl. 06.20 þegar atburðurinn átti sér stað.

Í morgunsárið fórum við "strætókallarnir" í Kópavogi af stað laust upp úr kl. 06, komum okkur fyrir á sínum byrjunarreit að vanda og hófum síðan akstur saamkvæmt skipuriti. Ég ók þetta morgunsárið frá Hamraborg kl. 06.36 áleiðis í Mjódd um Vatnsenda. Á leiðinni heyrði ég í talstöðinni að eitthvað hefði greinilega farið úrskeiðis hjá einhverjum og þegar ég ók inn á Lindarveg eftir að hafa farið fram hjá Smáralindinni blasti við það sem má sjá á myndinni hér að ofan.

Eldur í strætó er eins langt frá því að vera nokkurt grin og hugsast getur og ég velti því strax fyrir mér hvort einhver slys hefðu orðið á fólki, - en vonaði auðvitað að svo væri ekki.

"Þetta er sennilega vagn sem hefur verið á leið 2" hugsaði ég og ók áfram upp Hlíðardalsveg.

Þegar ég var kominn upp á það sem ég kalla "hálendi Kópavogs" (Lindir, Salir, Kórar, Þing og Hvörf) fór mig þó að gruna eitt og annað. Ég ók öðrum vagni morgunsins sem fylltist von bráðar og eiginlega mun fyrr en venjulega eða grunsamlega fljótt. Margir kvörtuðu yfir að næsti vagn á undan mér (þ.e. fyrsti morgunvagninn) hlyti annað hvort að hafa verið á undan tímanum eða hreinlega ekki mætt. Sumir voru greinilega frekar súrir, reiðir og fúlir, enda hugsanlega orðnir of seinir til vinnu eða annarra tímasettra verka. Mér leist hins vegar ekki á málið í heild sinni þegar þarna var komið sögu og kallaði á Þjónustuver sem vissi ekkert um brunann. Ég hafði því samband niður á Kynnisferðir þar sem ég fékk að vita að kviknað hefði í vagni 310 (sem er einn af oss) og væri hann sennilega mjög illa farinn eða jafnvel ónýtur þar sem slökkviliðsmenn hefðu nánast klippt afturendann af honum til að komast að upptökum eldsins, þrátt fyrir að bílstjórinn (gamall kunningi úr videóbransanum frá því í denn) hefði farið langt með að slökkva hann áður en "liðið" mætti á staðinn.

Ég reyndi að segja þeim sem gagnrýndu hina "lélegu" þjónustu Strætó frá því hvað hafði gerst þarna um morguninn, en flestir horfðu á mig með fyrirlitlegu og vorkunarblöndnu augnaráði fullu af vanrtú og fannst afsökunin um strætisvagninn sem brann vera með lélegustu, aumkunnarverðustu og dapurlegustu afsökunum ever eða þannig...

Það var jú ekkert um þetta mál í fréttunum - og svo gerðist þetta á sjálfan ÖSKUDAGINN...

855. Menn koma víða við á ferðum sínum um víðan völl í ýmis konar erindagjörðum, þegar hinu daglega þrasi og brasi er fylgt eftir í dagsins önn og amstri, rétt eins og gerist og gengur. Ég átti einmitt erindi í fyrirtæki nokkurt á höfuðborgarsvæðinu á síðasta ári akkúrat í einni slíkri ferð, þegar upp kom sú staða að ég þurfti nauðsynlega að bregða mér afsíðis í litla afslappaða rýmið þar sem friðurinn ríkir alla jafna og finna má í sérhverju húsi. Þegar þangað var komið sá ég þó ég vissi það nú reyndar fyrir, að húsráðendur á þessum bæ eru greinilega hinir ágætustu húmoristar eins og sjá má á meðfylgjandi myndum. Ég laumaðist því til að documenta speisið..

854. "Hvernig fannst þér Áramótaskaupið"  verður eflaust ein af algengari spurningum næstu daga eins þegar menn taka tal saman, og hún var líka eitt af því allra fyrsta sem birtist á netútgáfu DV. Það gæti auðvitað verið vegna þess hve kommentakerfi miðilsins kom þar mikið við sögu og líklega ekki alveg að ástæðulausu. Kannski hafa þeir DV menn orðið eitthvað órólegir vegna málsins og eru einfaldlega að þreifa á því hvort einhverja bandamenn og hjálparhellur sé að finna meðal fólksins í landinu sem leggi þeim lið með því að flíka skoðunum sínum enn frekar í hinum umrædda kommentakerfi. Annars er bæði skrautlegt að vanda, en líka svolítið skemmtilegt að renna yfir innleggin sem þar getur að líta eins og búast mátti við.

"Alveg skelfilegt, held að það sé komin tími á að hleypa einhverjum öðrum að. - Mér fannst skaupið að mestu gott. - Ósmekklegt og gamlar lummur ljótt orðbragð, ekki fyrir fjölskylduna samasem hundleiðinlegt. - Hefði átt að banna það innan 16 ára held ég. - Já því 14-15 ára krakkar hafa aldrei heyrt ljótt orðbragð. - Það versta sem ég man eftir. - Með þeim betri sem ég man eftir. Versta skaup sem ég man eftir að hafa séð og orðbragðið ótrúlegt, ekki fyrir börn. - Eitt besta skaup fyrr og síðar, held að þetta fólk sem er að segja að skaupið hafi verið lélegt eru ekkert búin að vera að fylgjast með eða eru bara að tala með rassgatinu! - Aldrei hægt að gera öllum til geðs, snilldarskaup að mínu mati, takk kærlega allir sem að því stóðu :) - Algjör hneisa,og sóun á almannafé. Til hvers að borga fyrir svona orðbragð... - Versta áramótaskaup síðan 1987. - Handritið þunnt og mikið um endurtekningar, en viðurkenni að hafa flissað á köflum. - Snilldarskaup, gróft og gott að fokking Sjallarnir fengu á baukinn sem og Grísinn (líka hinir, en tók bara ekki eins eftir því). -  Svona á að gera þetta. - Fannst skaupið mjög skemmtilegt. - Hreifst af þeim hluta skaupsins þar sem gert var grín að ummælakerfi DV. "Vertu virkur á kommentakerfinu" - tær snilld. - Ég get ekki klárað að skrifa þennan status, ég hlæ svo mikið. Vantaði samt meira Gangnam Style. - Skaupið hafði meiri áhrif á suma en aðra. "Ég er hættur við að djamma í kvöld útaf þessu. - Gott að einhverjum líkaði. Kannski er þetta svona að horfa á skaupið edrú."

En það er svo sem ekkert nýtt að það séu verulega skiptar skoðanirnar um Áramótaskaupið. Í DV sem gerði sérstaka könnun um skoðanir áhorfenda kemur fram að 27,6 prósent lesenda segja að skaupið hafi verið afleitt, en 12,9 prósent segja það hafa verið frábært. Sé spurt um í verri eða betri kantinum breytist svarhlutföllin. Alls eru þá 871 neikvæðir gagnvart því, en 705 jákvæðari sem gerir muninn talsvert minni.

-

En að ofansögðu að allt öðru máli og miklu jákvæðara. - Gleðilegt nýtt ár og bestu óskir um farsæld um ókomna tíð.

853. Óska öllum vinum og vandamönnum, svo og auðvitað öllum þeim sem ennþá nenna að reka nefið hérna inn á síðuna þrátt fyrir að þar hafi bæði fátt og smátt verið að gerast undanfarið, gleðilegra jóla og farsældar um ókomin ár.

Mér finnst myndin hér að ofan standa vel undir því að vera jólamyndin í ár, en á ferðum mínum fyrir fáeinum dögum staldraði ég eins og svo oft við í Mjóddinni og rakst þá á sjálfan jólasveininn, væntanlega nýlega kominn til byggða úr heimkynnum sínum í Esjunni. Þar var þá einnig stödd siglfirska kjarnakonan Lilla á Á, sem er okkur sem erum búin að ná þokkalega góðum meðalþroska að eigin mati, að góðu kunn. Þau féllust bæði góðfúslega á þá beiðni mina um að fá að mynda þau saman og kann ég þeim miklar þakkir fyrir það.